Save The Moonbears
Sweden Nederlands

Nieuws 2015

Nieuws 2015 » Simon




BEVRIJDERS EN VERZORGERS NEMEN LIEFDEVOL AFSCHEID VAN VRIENDELIJKE GALBEER SIMON

De medewerkers van het galberenreservaat van Animals Asia Vietnam hebben afscheid genomen van de galbeer Simon, nadat gebleken was dat er in de conditie van deze ernstig zieke beer geen verbetering meer kwam. Sinds zijn bevrijding, eerder dit jaar, van een afgelegen eiland, bleef de gezondheidstoestand van Simon onverminderd zorgen baren. Maar de personeelsleden bleven bij hun besluit om ervoor te zorgen  dat de beer, die zoveel en zo lang geleden had, weer gras onder zijn voeten zou voelen. Helaas was Simon door zijn zeer zware neurologische en lichamelijke gebreken niet in staat om naar het omheinde grasveld toe te gaan,  daarom nam de staf de ongebruikelijke stap om het gras naar hem toe te brengen.
 
Annemarie Weegenaar, directeur van Animals Asia`s Beren-geneeskundig Team Vietnam, zei het volgende:
Ongelukkigerwijs heeft Simon nooit buiten over het gras kunnen lopen, en in plaats daarvan bracht het team daarom het gras bij hem. En hij genoot ervan! Hij snuffelde aan het gras, at ervan en ging er zelfs op zitten en liggen. Iedereen die Simon leerde kennen was ontroerd door zijn vriendelijke aard, en het is daarom extra treurig dat hij niet langer bij ons kon blijven.

Daar kwam nog bij dat hij blind en verlamd was en dat hij leed aan een hersenbeschadiging. Er bleef het team aan dierenartsen dan ook geen andere keuze dan hem uit zijn lijden, dat al zoveel jaren had geduurd, te verlossen. Weng Yan NG, een van de dieren-chirurgen, sprak:
 
Bij het eerste onderzoek was het al duidelijk dat Simon ernstige neurologische problemen had: hij was blind, zijn gewicht was veel te laag en hij sleepte met zijn linkervoorpoot, waardoor hij voorover viel als hij wilde gaan lopen. Toen we hem in zijn donkere kooi op dat ver afgelegen eiland gevonden hadden en hem naar het reservaat gebracht hadden, koesterden we de hoop dat hij door onze toegewijde en liefderijke zorg zou kunnen genezen.
 
Tot overmaat van ramp waren zijn hersens, waarschijnlijk al verscheidenen jaren voor zijn bevrijding, aangetast door een infectie, dat steeds terugkeerde. Met als gevolg dat, zelfs met goede voeding en de beste verzorging die we hem konden geven, geen verbetering in zijn toestand mogelijk was. De verschijnselen wezen er ook op dat hij op neurologisch gebied zo achteruitging, dat de kwaliteit van zijn leven steeds slechter werd.

 

Na een succesvolle bevrijding vanuit zijn gevangenschap in een nauwe kooi op dat ver-afgelegen eiland en overgebracht naar een nieuw leven in een ruim, geriefelijk plekje in het verblijf voor jonge dieren van Animals Asia, kreeg Simon de gelegenheid om zijn hart op te halen aan zoveel heerlijks: zijn eerste ervaringen met een vriendelijke behandeling, smakelijk voedsel, zonlicht en niet te vergeten, aangeraakt te worden door zijn buurman, de jonge kraagbeer Goldie. Jill Robinson, oprichter, voorzitter en uitvoerend directeur van Animals Asia, zei er het volgende over:
 
Niets ter wereld was gemakkelijker dan verliefd te worden op deze dappere, vriendelijke beer, een mooie, onschuldige ziel. Simon was vastbesloten om van de eenvoudige vreugden van het leven te genieten, ondanks alles wat tegenwerkte. We zijn je dankbaar Simon, voor je vergevensgezindheid, we vinden het een voorrecht dat we je hebben mogen kennen en dat we meer begrip hebben gekregen voor jou en voor alle galberen zoals jij.
 
We wensen je vrede en rust toe en een gevoel van vreugde dat je je gehavende, geteisterde lichaam achter je kunt laten. We wensen je eindeloze hoeveelheden sappige watermeloenen toe en gras onder je voeten en dat je vrienden om je heen mag hebben in het hiernamaals. Al dat geluk dat wij je in dit leven niet blijvend konden geven. Je weet hoeveel we van je hielden, laat de liefde voor jou van ons allemaal, je familie, je begeleiden. Het doet ons verdriet dat een lang, gelukkig leven hier niet voor je was weggelegd.

Hong Van Chien sprak de volgende woorden:

Onze Simon heeft zwaar geleden onder een vreselijke ziekte, en het deed ons pijn dat te moeten aanzien. We hebben ons best gedaan hem zo goed als maar enigszins mogelijk was te verzorgen, in de hoop dat we daarmee zijn lijden konden verlichten. Soms zagen we hoe hij in een hoek zat met zijn gezicht gekeerd naar het groene bos daar buiten. Misschien verlangde hij er wel naar om naar buiten te gaan om te spelen in het zachte, groene gras, onder een zomerregen of juist heerlijk in het heldere zonlicht. Misschien droomde hij van een oord waar geen lijden is, geen ziekte, alleen maar oneindige liefde en oneindig geluk. Wat kunnen we verder nog zeggen? Alleen dat we hopen dat hij nu uiteindelijk rust in vrede. Vaarwel, Simon!

Simon is overleefd door zijn vriend Sam, die vele jaren doorbracht in de kooi naast die van Simon. Gelukkig nemen de krachten van Sam toe en gaat hij goed vooruit.