Anh en Em

Op 18 juli 2020 kwam er een oproep binnen dat twee berenwelpjes  dringend onze hulp nodig hadden. De twee jonge welpen waren in de provincie Yen Bai, ongeveer vier uur van het Animals Asia Vietnam Beren Reddingscentrum in het Tam Dao National Park.

Ons reddingsteam kwam in actie, en het berenteam in het opvangcentrum begon meteen met het voorbereiden van hun nieuwe thuis, het welpenhuis.

Directeur Tuan Bendixsen: “Het is zeer waarschijnlijk dat de twee welpen in het wild gevangen zijn. Tragisch genoeg is het waarschijnlijk dat hun moeder werd gedood zodat haar welpen konden worden meegenomen en verhandeld op de zwarte markt. Maanberenmoeders zouden alles doen om hun welpen te beschermen. In het wild blijven berenwelpen tot 2 jaar bij hun moeder om de ‘berenvaardigheden’ te leren."

De beertjes waren na de vangst in kleine kooitjes gezet en verkocht.

De redding vond plaats in het huis van de man die de beren had gekocht. Hij had besloten de beren uit hun kleine kooi te laten komen, zodat ze zich vrij konden bewegen in een afgesloten buitenruimte. Er was een opening van 15 tot 20 cm tussen de twee binnenmuren om het water tussen het dak van de garage en een ander dak te laten weglopen, en hier vonden we de angstige beertjes. Het team gebruikte al zijn ervaring én een lepel zoete lekkernijen om de beren in onze transportkooi te lokken voor de reis terug naar ons berenopvangcentrum in Tam Dao.

Het team  gaf de twee jonge mannelijke beertjes de namen Anh en Em, dat betekent "grote broer" en "kleine broer" in het Vietnamees, hoewel het niet zeker is dat ze echt broertjes zijn. Toen ze aankwamen woog Anh 10,1 kg en Em slechts 7 kg. De welpen zijn slechts drie tot vier maanden oud.

 

Ondanks dat de jacht en de handel in beren illegaal is, wordt er nog steeds veel gejaagd in Vietnam. Vorig jaar hebben de ranchers in Pu Mat National Park in het midden van Vietnam meer dan 5.000 vallen verwijderd. Deze vallen werden opgezet door jagers om zonder onderscheid alles te vangen wat er voorkwam, inclusief beren. Als de autoriteiten de handelaar kunnen vinden, krijgt die persoon een boete die gelijk is aan 22.000 tot 88.000 dollar in de VS of een gevangenisstraf van één tot vijf jaar.

 

Binnen slechts 36 uur had ons team beide welpen zover dat ze uit hun schulp kropen en uit een kom dronken. Een week na hun redding kregen Anh en Em toegang tot hun verblijf onder toezicht van het berenteam.

Beerboerderijen in Vietnam.

In Vietnam worden nu meer dan 25 jaar (vanaf ongeveer 1989) Aziatische zwarte beren op beerboerderijen gevangen gehouden. Daarvoór werden de beren doodgeschoten en de gal uit het lichaam genomen. Maar iemand vond uit dat het economischer was de beren levend op te sluiten, zodat men elke dag gal kon aftappen. De dieren zitten in te kleine metalen kooien, niet groter dan de beer zelf.
 

Ze zijn beter bekend onder de naam ‘maanberen’ (één van de acht soorten beren ter wereld), zo genoemd om hun prachtige sikkelvormige geel/gouden markering op hun borst. Deze Aziatische zwarte beren worden dagelijks gemolken voor gal door middel van het diep inbrengen van roestige metalen katheters in de galblaas en/of via permanent open geïnfecteerde gaten in de maag van waaruit de het gal “druppelt”, de zogeheten “free dripping” methode. De beren leiden een leven van marteling voordat zij uiteindelijk een tergend langzame dood sterven als gevolg van chronische infecties.
 

Beren gekooid voor het leven, al langer dan 25 jaar...... Productie-boerderijen voor hun gal...... De tragische realiteit van beerboerderijen is het duidelijkst zichtbaar in de schokkend-slechte fysieke conditie van de beren – van Andrew, Freedom, Belton en Frodo met ontbrekende ledematen als gevolg van berenklemmen in het wild, tot Crystal en Gail waarvan de tanden zijn afgezaagd en nagels van klauwen barbaars voorgoed zijn afgehakt met als reden, dat gal melken dan gemakkelijker is. Verwondingen, als gevolg van de tralies van te kleine kooien, over de gehele lengte van hun toch al door pijn geteisterde lijven..... Hoofdwonden, die duiden op hun mentale trauma, dat zij jarenlang hebben moeten doorstaan, waarbij zij keer op keer hun hoofden tegen de tralies slaan in panische pogingen om hun verstandige geest te blijven stimuleren.