Valarie

ANIMALS ASIA
 
Op woensdag j.l. werd ons reddingsteam Vietnam, geleid door onze Vietnam-directeur, Tuan  Bendixsen, gestuurd naar het circus van Hanoi en de middelbare school voor Vaudeville-theater.

Mr. Hau, plaatsvervangend directeur van het National Park Tam Dao, waar het Vietnamese reddings-centrum voor beren zich bevindt, had ons ingelicht over het  bestaan van een vrouwtjes-maanbeer, die nodig bevrijd moest worden.
 
Een neef van Mr. Hau, die onlangs benoemd is tot directeur van de circus-school,  vertelde dat hij dit instituut er toe wil brengen dat het, volgens voorschrift van het Ministerie van het Ministerie van Cultuur, Sport en Toerisme, geen wilde dieren  meer gebruikt voor circus-acts. Animals Asia heeft geen enkel officiëel verbod van dit gebruik gezien. Maar de directie van de afdeling Toerisme is  tevreden met de instructie op ministeriëel niveau om de training en het optreden van wilde dieren in circussen geleidelijk af te schaffen, en  ook met de mondelinge uitspraken van de Directeur van de Vietnamese Circus-Federatie in de publieke media.
 
Onze Directeur Dierenwelzijn, Dave  Neale, en zijn team, zijn in gesprek met  de regering om wilde dieren niet meer in circussen te laten gebruiken. Hij sprak in dit verband over reddingsacties. “Wij verzetten ons al lange tijd tegen het gebruik van wilde dieren in circussen, en we zijn heel blij dat de circusschool een stap heeft gezet in de richting van het beëindigen van dit gebruik. Maar deze ontwikkeling gaat erg langzaam, en de regering beschikt niet over de middelen om een definitief verbod uit te vaardigen, en ook niet over de tijd en voldoende deskundige mensen die de toestand van de dieren voortaan geregeld zouden kunnen controleren. Wat niet wegneemt dat we een verandering zien in de houding van medemensen ten aanzien van circusdieren. En de stappen van de circusschool heten wij van harte welkom.

Niet alleen heeft  de circusschool de maanberin Valerie aan ons afgestaan, zij hebben ook 4 Rhesus-makaken in het bezit van de regering gesteld, die ervoor zal zorgen dat de dieren terecht komen in het Hanoi-Reddingscentrum voor Wilde Dieren te Soc Soi, waaraan wij constant hulp verlenen en waarvan wij raadgevend lid zijn. Onlangs vernieuwden wij het omheinde terrein van de makaken, en plaatsten wij de fundering voor de herbouw van het makakenverblijf. Ook vulden wij de verrijking voor de dieren met nieuwe voorzieningen aan.

Deze redding van maanberin Valerieuit het circus betekent ongetwijfeld dat we op de goede weg zijn, en geeft ons hoop dat onze campagne een eind zal maken

Beerboerderijen in Vietnam.

In Vietnam worden nu meer dan 25 jaar (vanaf ongeveer 1989) Aziatische zwarte beren op beerboerderijen gevangen gehouden. Daarvoór werden de beren doodgeschoten en de gal uit het lichaam genomen. Maar iemand vond uit dat het economischer was de beren levend op te sluiten, zodat men elke dag gal kon aftappen. De dieren zitten in te kleine metalen kooien, niet groter dan de beer zelf.
 

Ze zijn beter bekend onder de naam ‘maanberen’ (één van de acht soorten beren ter wereld), zo genoemd om hun prachtige sikkelvormige geel/gouden markering op hun borst. Deze Aziatische zwarte beren worden dagelijks gemolken voor gal door middel van het diep inbrengen van roestige metalen katheters in de galblaas en/of via permanent open geïnfecteerde gaten in de maag van waaruit de het gal “druppelt”, de zogeheten “free dripping” methode. De beren leiden een leven van marteling voordat zij uiteindelijk een tergend langzame dood sterven als gevolg van chronische infecties.
 

Beren gekooid voor het leven, al langer dan 25 jaar...... Productie-boerderijen voor hun gal...... De tragische realiteit van beerboerderijen is het duidelijkst zichtbaar in de schokkend-slechte fysieke conditie van de beren – van Andrew, Freedom, Belton en Frodo met ontbrekende ledematen als gevolg van berenklemmen in het wild, tot Crystal en Gail waarvan de tanden zijn afgezaagd en nagels van klauwen barbaars voorgoed zijn afgehakt met als reden, dat gal melken dan gemakkelijker is. Verwondingen, als gevolg van de tralies van te kleine kooien, over de gehele lengte van hun toch al door pijn geteisterde lijven..... Hoofdwonden, die duiden op hun mentale trauma, dat zij jarenlang hebben moeten doorstaan, waarbij zij keer op keer hun hoofden tegen de tralies slaan in panische pogingen om hun verstandige geest te blijven stimuleren.