EEN WENS IS VERVULD: ZES BEREN BEVRIJD UIT GALBERENBOERDERIJEN IN VIETNAM

EEN WENS IS VERVULD: ZES BEREN BEVRIJD UIT GALBERENBOERDERIJEN IN VIETNAM

Zes beren zijn bevrijd uit galboerderijen in Vietnam. Deze Beren-van-de-Vervulde-Wensen, die de afgelopen maand bevrijd zijn, hebben allemaal medische zorg, ruime binnenverbijven en hun eigen zwembadje gekregen, en genieten nu van hun nieuwe leven! Al deze dieren hebben meer dan 10 jaar lang de uiterste wreedheden moeten ondergaan op een galboerderij in Vietnam, maar binnen een maand was hun leven van een hel in een paradijs veranderd.

De maanberen Mia, Mana, Manu, Holly, Tim en Anh Sang waren in het wild gestroopt en sinds 2005 gevangen gehouden in  krappe kooien, en wel op zo`n manier dat gal uit hun buik kon worden getapt voor gebruik in het traditionele medicijn. Aan hun lijden kwam een eind, toen ze door Animals Asia werden bevrijd en naar het liefdadigheids-reservaat in het Noorden van het land werden gebracht.

Al hebben de zes beren nog niet de volle 45 dagen in quarantaine doorgebracht,  ze zijn  al begonnen te genieten van alles wat in de opvang aan vreugden te beleven valt.
 
Ze hebben alle medische verzorging, die ze broodnodig hadden, gekregen en men is begonnen hen te behandelen voor verscheidene gezondheidsgebreken.
 
Gelukkig had geen van de beren belangrijke ingrepen nodig en ze zijn nu allemaal overgebracht naar ruime binnenverblijven. Elk dier beschikt over slaapmanden, verse bladeren om nesten mee te maken, speeltjes die aan touwtjes bengelen om ze bezig en geïnteresseerd te houden, en zelfs over eigen poedelbadjes.

Update zes geredde beren die in december 2017 zijn gered

Geplaatst door Hans op 02-02-2018
Een wens is vervuld >>

Sarah van Herpt, hoofd Berenbeheer, die toezicht houdt op de verzorging van de Beren-van-de-Vervulde-Wensen, vertelt hoe de zaken er nu voorstaan: “Miss Mia is zo gelukkig twee hele hokken te mogen onderzoeken. Ze is een sierlijke beer en je kunt zien hoe behoedzaam ze zich tussen de beide ruimten voortbeweegt. Het is kostelijk om te zien hoe ze zich in haar poedelbad laat glijden, alsof ze in bad gaat. Ze neemt zelf haar tak mee om ermee te spelen en spettert heerlijk in het rond. Ze heeft een vreselijk verleden en het onderzoek naar haar gezondheid bracht ernstige ziekten aan haar gebit aan het licht. De meeste tanden waren al uitgevallen, ten gevolge van infectie, en de enkele blijvende tanden waren al door de dierenartsen uitgetrokken, omdat ze niet gered konden worden. De afgelopen weken moest er meteen al heel wat gebeuren, maar ze is in alle opzichten een dappere beer. Voor het eerst sinds lange tijd is ze vrij van pijn, en we zagen haar door de tralies spelen met haar buurman, Mana. Hopelijk worden ze in de toekomst goede vrienden.”

“Mana is een zielig oud mannetje, met huid-, oog-, gebits- en gewrichtsproblemen. Je hart smelt als je ziet hoe hij, met zijn kleine oortjes en dunne vacht, snuffelend zijn omgeving verkent. Mana is blind en er zijn bij hem niet alleen tekenen van te hoge bloeddruk en beschadiging van het netvlies, maar hij is “centraal” blind, dat wil zeggen dat er iets mis is met de oogzenuw, waardoor er geen licht tot zijn hersenen doordringt. Er werden bij hem enige zwaar-ontstoken tanden uitgetrokken, die waarschijnlijk pijn veroorzaakten, en vol zaten met stinkende bacteriën. Zijn huid zal geleidelijk  kunnen opknappen met behulp van een goed dieet, en wanneer hij eraan toe zal zijn om in de zon te zitten. We houden zijn gewrichten in de gaten, en als hij zichtbaar pijn heeft zullen we hem daarvoor medisch behandelen.”
 
“Intussen heeft deze allerliefste mannetjesbeer veel voedsel en TLC nodig, en dat krijgt hij dan ook. Op dit moment is hij er slecht aan toe, maar we stellen alles in het werk om hem zo snel mogelijk te zien opbloeien. Het is ons al eerder opgevallen dat hij, ondanks zijn gebreken, graag buiten is. Hij is dol op klimmen in zijn verblijf en hij doet erg zijn best om de plekjes op te sporen waar zijn voedsel verstopt is. Ik heb gezien dat Mana probeerde om met zijn beide buren te spelen, waarbij hij meer succes had bij Mia dan Anh Sang. En als hij zin krijgt om een dutje te gaan doen of alleen wat uit te rusten, dan gaat hij in zijn mand liggen met zijn kop op zijn poten, om op zijn gemak de wereld aan zich voorbij te laten gaan.”


Manu heeft een mooie, zachte vacht en een glanzende witte maansikkel met kleine stipjes. Ze is onderzoekend en komt altijd als ze bezoekers heeft snel aanlopen om die te besnuffelen.
 
Er is nog iets waarover we ons zorgen maken. Het gaat om haar ogen. De dierenartsen hebben degeneratie van het netvlies vastgesteld. Het gezichtsvermogen heeft hiervan nog maar weinig te lijden, maar we vrezen dat de kwaal zal verergeren, en helaas moeten we ervan uitgaan dat de toestand dan niet te behandelen zal zijn. We letten scherp op tekenen van achteruitgang, maar tot nu toe gaat het werkelijk goed.
 
We hebben haar zien spelen met haar buurman. Ze is een grote, sterke beer, die een aantal constructies in haar verblijf vernield heeft. We gaan haar, geheel volgens ons programma, in contact brengen met de andere beren en zullen de ontwikkeling nauwlettend en met geduld volgen.
 
Anh Sang – haar naam betekent “licht”- is een echt  “waterkindje”!  Alle beren waren direct al dol op hun “pierenbadje” , maar Anh Sang heeft er vooral plezier in haar quarantaine-dagen uit haar geheugen weg te spetteren.
 
Haar andere passie is: klauteren . Er zijn altijd voldoende ladders en platforms in haar verblijf, en ze vindt het heerlijk om die te beklimmen. Alleen doet ze er langer over om weer naar beneden te komen. Het is boeiend om te zien hoe ze elke hindernis overwint, en ik geef haar steeds een applausje als ze weer zo`n afdaling voor elkaar krijgt.
 
Ze krijgt voorlopig pijnstillers en antibiotica tegen een lelijke blaasontsteking en om haar herstel na verwijdering van rotte tanden te ondersteunen, maar als dit alles verholpen is,  kan de gezondheid van Anh Sang helemaal in orde zijn. Als over enkele maanden Anh Sang en de andere Beren-van-de-Vervulde-Wensen naar buiten kunnen, durven we erom te wedden dat we daar Anh Sang zullen zien pootje-baden in een van de grote zwembaden.

De arme Tim is de meest uitgemergelde van de 6 Beren-van-de-Vervulde-Wensen. Kennelijk heeft hij niet of nooit behoorlijk te eten gehad: je ziet zijn ribben naar buiten steken. Wat dit betreft kunnen we veel doen, door middel van voldoende gezond en voedzaam eten. Zijn ondergewicht is het enige waarmee Tim sukkelt. Toen hij hier kwam, was zijn gebit er vreselijk aan toe: overwoekerd door stinkend tandsteen, ontstoken, terugwijkend tandvlees, wat allemaal wijst op het totaal ondeugdelijk dieet waarmee de dieren het moesten doen.
 
Nog iets waarop we moeten letten: zijn linker polsgewricht is kromgegroeid, zeker een gevolg van de manier waarop hij heeft vastgezeten in de strik waarmee hij in het wild gevangen werd. Wij zullen attent zijn op alle uitingen van pijn die zich mochten voordoen, maar op het ogenblik gaat het ons er vooral om dat dit kereltje aansterkt. De eerste tekenen van verbetering zijn er al: Tim is echt speels, en geïnteresseerd in het doen en laten van zijn buurman Manu. Vaak zie ik hem een tak in zijn mand slepen om erop te kauwen en intussen rustig het leven op zich te laten inwerken.

Holly mist delen van beide ledematen aan haar linkerkant, mogelijk doordat ze in het wild klem heeft gezeten in een strik. Ook hebben we ontdekt dat ze artritis heeft in de andere gewrichten, doordat die de functie van de gewrichten aan de linkerkant hebben overgenomen. Dat bemoeilijkt haar in haar bewegingen, maar ze zet alles op alles om zich voort te bewegen. Ze zwemt en klautert met veel animo, al is ze al enige keren uitgegleden door  haar handicap. Hierover maakten we ons aanvankelijk zorgen, en daarom verhuisden we haar naar een woninkje waar de hele inrichting lager was aangebracht, denkende dat dit haar leven zou vergemakkelijken. Wat hadden we dat verkeerd gezien! Holly raakte somber gestemd en ze brulde zo treurig dat we al gauw haar boodschap begrepen en haar terugbrachten naar het “huisje” dat blijkbaar haar voorkeur had.
 
Ook Holly had problemen met haar gezondheid: ernstig-zieke tanden, die getrokken moesten worden, en een oog-aandoening, die misschien haar gezichtsvermogen enigszins kan verminderen. Maar ondanks alles wat ze heeft doorgemaakt, is Holly een ondernemend beertje dat iets liefs over zich heeft en dat je het gevoel geeft: die komt er wel. Ik kan er eenvoudig niet op wachten om te zien hoe ze zich buiten zal vermaken. En volgens mij heeft ze er ook al echt zin in!

Laatst vernieuwd: 04-02-2018 om 18:28

Terug